Chciałam Was tylko poinformować, że to opowiadanie nie będzie kontynuowane.
Zaczynam powoli pisać nowe opowiadanie, a kiedy go opublikuję, to nie wiem.
A tak wgl. to czo tam u Was? Już nie długo wakacje.
Awww. <3
wtorek, 17 czerwca 2014
Powrót?
Witajcie po straaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaasznie megaaaa przerwie!
Chciałam Was tylko poinformować, że to opowiadanie nie będzie kontynuowane.
Zaczynam powoli pisać nowe opowiadanie, a kiedy go opublikuję, to nie wiem.
A tak wgl. to czo tam u Was? Już nie długo wakacje.
Awww. <3
Chciałam Was tylko poinformować, że to opowiadanie nie będzie kontynuowane.
Zaczynam powoli pisać nowe opowiadanie, a kiedy go opublikuję, to nie wiem.
A tak wgl. to czo tam u Was? Już nie długo wakacje.
Awww. <3
sobota, 25 stycznia 2014
Nie wiem co dalej..
Witajcie!
Nie wiem co dalej pisać. Nie mam bladego pojęcia. Cały czas czekam na wenę i nie przychodzi.
Nie wiem kiedy dodam kolejny rozdział. W pewnym momencie chciałam usunąć bloga, ale pewna koleżanka Oktawia (tu macie link do jej bloga: http://my-teen-stories.blogspot.com/2014/01/rozdzia-dziesiaty-nigdy-w-zyciu.html ) namówiła mnie do tego, że wena przyjdzie z czasem. W każdym bądź razie, narazie nic nie dodam i obiecuję, że cały czas będe intesywnie myśleć. Papapa <333
Nie wiem co dalej pisać. Nie mam bladego pojęcia. Cały czas czekam na wenę i nie przychodzi.
wtorek, 31 grudnia 2013
Taniec mą miłością, Nu'est moją duszą..
Cześć Wam. Tag, tag. Wiem, że mnie dłuuugo nie było i przepraszam. Wynagrodzę wam to tym oto świątecznym rozdziałem. Wiem, że miałam go dodać już dawno, ale naprawdę nie miałam czasu. To życzę miłego czytania i oczywiście... SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU SKARBY. <33
Rozdział 9.
*************
Minęło kilka miesięcy. Iga już wyszła ze szpitala i pogodziła się z Baekho, ale nie są razem. Wiele się ostatnio wydarzyło. Zamieszkałyśmy z chłopakami.
-Jej, już pojutrze wigilia. Może pójdziemy na zakupy młode damy? -spytałam, kończąc ubierać choinkę.
-No okej. Zrobimy jakieś zakupy i kupimy upominki dla chłopców. -dodała Ola.
-Hmm.. jestem za! -odparła Iga.
Ubrałyśmy się i ruszyłyśmy w stronę centrum. Na dworze było zimno. Najpierw poszłyśmy do Super Marketu i kupiłyśmy różne produkty, z których będziemy przygotowywać potrawy na wigilię. Potem udałyśmy się do sklepu z ciuchami, aby kupić sobie coś na święta. Ja kupiłam sobie czarne, ciepłe legginsy w białe reniferki i gruby i długi sweterek w świąteczne wzorki. Dziewczyny podobnie. Czas na upominki dla chłopców. Wiedziałyśmy co im kupić. To istne dzieci. Postawiłyśmy na różowe smoczki, auta na pilota i żółte kaczuszki, żeby mieli się czym bawić podczas kąpieli, a nie wydzierać się na cały głos: Ej, przyjdzie się ktoś ze mną popluskać, bo mi się nudzi? Ale ja i tak miałam coś jeszcze dla Rena. Coś wyjątkowego. A co? Niespodzianka.
Pod koniec zakupów skoczyłyśmy jeszcze na pizzę. Wracając gadałyśmy o wigilii.
<w domu u Nu'est>
Już na podwórku było słychać, jak debile hałasują. Otwierają drzwi nagle wszystko ucichło. Zrobiło się dość podejrzanie. Od wewnątrz dom, był cały ozdobiony kolorowymi światełkami, na półkach znajdowało się wiele stroików, a obok choinki stał wielki, napompowany Mikołaj.
-Wow, jak tu pięknie! -prawie upadłam z wrażenia.
-Masz rację. Jest tutaj tak.. magicznie. -dodała Iga.
-Nie wierzę, że oni to zrobili. Jest tu tak świątecznie. -Ola aż się wzruszyła.
-Tak, to my jesteśmy sprawami. -nagle zza kanapy wyskoczyła piątka łobuziaków przebranych w różne stroje. Ren robił za reniferka, JR za bałwana, Aron za Mikołaja, Minhyun za pasterza a Baekho za mega sexi pomocniczkę Mikołaja.
-Jej, chłopaki wyglądacie.. prze-przeuroczo. -odparłam.
-Dziękujemy. To wszystko dla was dziewczyny. -powiedział Ren.
-Jesteście kochani, ale nie trzeba było.
-Trzeba, tzrzeba. Dla naszych skarbów wszystko.
-Okej, ale moglibyście się przebrać?
-No dobra. To my zaraz wracamy i może obejrzymy jakiś film?
-Zgoda, to my wybierzemy, a wy się idźcie przebrać.
-Ok.
Chłopaki poszli się ubrać w normalne ciuchy, a my w tym czasie postanowiłyśmy wybrać jakiś fajny film. Po długim zastanawianiu się padło na ''Przyjaciel Świętego Mikołaja 2''. Ale chłopaków nie było dosyć długo, bo jakoś z jedną i pół godziny. Pozostało nam tylko siedzieć i czekać. Po 15 minutach siedzenia na kanapie i czekania, w naszych skromnych progach zawitał Minhyun.
-Czemu was nie było tak długo?
-A, bo Ren pół godziny szukał bokserek, a drugie pół godziny je ubierał. A następne półgodziny się malował i jakoś tak nam zleciało. Wybrałyście już film?
-Tak. -do pokoju wleciała reszta.
Podczas filmu jedliśmy chipsy i popijaliśmy colę. Nagle odezwał się Ren.
-Jak ta ładna dziewczynka ślicznie śpiewa.
-Wiem, tylko mi się nie popłacz kochanie. -powiedziałam.
-No spoko. Wyja, to ja nie jestem.
-Ehem, akurat.
-Możecie się uspokoić, bo zakłócacie? -wtrącił Aron tuląc się do Minhyuna.
-No dobra, dobra. Nie denerwuj się tak, bo ci żyłka pęknie.
-A mam wstać?
-Dobra, ja już jestem grzeczny.
-I ma się rozumieć. A teraz cisza. -powiedział Aron i usiadł obok Hwanga.
Po filmie, postanowiliśmy, że pójdziemy na dwór sobie pospacerować. Wyszło na to, że rzucaliśmy się śniegiem. No z wyjątkiem Arona i Minhyuna, bo coś tam tworzyli i kazali nam narazie nie podchodzić, bo to niespodzianka, tak więc nie mieliśmy zamiaru im przeszkadzać.
-Ej, ja się nie rzucam. -powiedziałam stanowczo.
-Mylisz się piękna, już leżysz. -nim się obejrzałam już leżałam na śniegu.
-O nie! Nie poddam się złoczyńco z ulicy Zielonego Przylądka. I zaczęła się wielka walka na śnieżki.
Po zakończonej walce wszyscy wróciliśmy do domu.
(ciąg dalszy nastąpi) ..
Rozdział 9.
*************
Minęło kilka miesięcy. Iga już wyszła ze szpitala i pogodziła się z Baekho, ale nie są razem. Wiele się ostatnio wydarzyło. Zamieszkałyśmy z chłopakami.
-Jej, już pojutrze wigilia. Może pójdziemy na zakupy młode damy? -spytałam, kończąc ubierać choinkę.
-No okej. Zrobimy jakieś zakupy i kupimy upominki dla chłopców. -dodała Ola.
-Hmm.. jestem za! -odparła Iga.
Ubrałyśmy się i ruszyłyśmy w stronę centrum. Na dworze było zimno. Najpierw poszłyśmy do Super Marketu i kupiłyśmy różne produkty, z których będziemy przygotowywać potrawy na wigilię. Potem udałyśmy się do sklepu z ciuchami, aby kupić sobie coś na święta. Ja kupiłam sobie czarne, ciepłe legginsy w białe reniferki i gruby i długi sweterek w świąteczne wzorki. Dziewczyny podobnie. Czas na upominki dla chłopców. Wiedziałyśmy co im kupić. To istne dzieci. Postawiłyśmy na różowe smoczki, auta na pilota i żółte kaczuszki, żeby mieli się czym bawić podczas kąpieli, a nie wydzierać się na cały głos: Ej, przyjdzie się ktoś ze mną popluskać, bo mi się nudzi? Ale ja i tak miałam coś jeszcze dla Rena. Coś wyjątkowego. A co? Niespodzianka.
Pod koniec zakupów skoczyłyśmy jeszcze na pizzę. Wracając gadałyśmy o wigilii.
<w domu u Nu'est>
Już na podwórku było słychać, jak debile hałasują. Otwierają drzwi nagle wszystko ucichło. Zrobiło się dość podejrzanie. Od wewnątrz dom, był cały ozdobiony kolorowymi światełkami, na półkach znajdowało się wiele stroików, a obok choinki stał wielki, napompowany Mikołaj.
-Wow, jak tu pięknie! -prawie upadłam z wrażenia.
-Masz rację. Jest tutaj tak.. magicznie. -dodała Iga.
-Nie wierzę, że oni to zrobili. Jest tu tak świątecznie. -Ola aż się wzruszyła.
-Tak, to my jesteśmy sprawami. -nagle zza kanapy wyskoczyła piątka łobuziaków przebranych w różne stroje. Ren robił za reniferka, JR za bałwana, Aron za Mikołaja, Minhyun za pasterza a Baekho za mega sexi pomocniczkę Mikołaja.
-Jej, chłopaki wyglądacie.. prze-przeuroczo. -odparłam.
-Dziękujemy. To wszystko dla was dziewczyny. -powiedział Ren.
-Jesteście kochani, ale nie trzeba było.
-Trzeba, tzrzeba. Dla naszych skarbów wszystko.
-Okej, ale moglibyście się przebrać?
-No dobra. To my zaraz wracamy i może obejrzymy jakiś film?
-Zgoda, to my wybierzemy, a wy się idźcie przebrać.
-Ok.
Chłopaki poszli się ubrać w normalne ciuchy, a my w tym czasie postanowiłyśmy wybrać jakiś fajny film. Po długim zastanawianiu się padło na ''Przyjaciel Świętego Mikołaja 2''. Ale chłopaków nie było dosyć długo, bo jakoś z jedną i pół godziny. Pozostało nam tylko siedzieć i czekać. Po 15 minutach siedzenia na kanapie i czekania, w naszych skromnych progach zawitał Minhyun.
-Czemu was nie było tak długo?
-A, bo Ren pół godziny szukał bokserek, a drugie pół godziny je ubierał. A następne półgodziny się malował i jakoś tak nam zleciało. Wybrałyście już film?
-Tak. -do pokoju wleciała reszta.
Podczas filmu jedliśmy chipsy i popijaliśmy colę. Nagle odezwał się Ren.
-Jak ta ładna dziewczynka ślicznie śpiewa.
-Wiem, tylko mi się nie popłacz kochanie. -powiedziałam.
-No spoko. Wyja, to ja nie jestem.
-Ehem, akurat.
-Możecie się uspokoić, bo zakłócacie? -wtrącił Aron tuląc się do Minhyuna.
-No dobra, dobra. Nie denerwuj się tak, bo ci żyłka pęknie.
-A mam wstać?
-Dobra, ja już jestem grzeczny.
-I ma się rozumieć. A teraz cisza. -powiedział Aron i usiadł obok Hwanga.
Po filmie, postanowiliśmy, że pójdziemy na dwór sobie pospacerować. Wyszło na to, że rzucaliśmy się śniegiem. No z wyjątkiem Arona i Minhyuna, bo coś tam tworzyli i kazali nam narazie nie podchodzić, bo to niespodzianka, tak więc nie mieliśmy zamiaru im przeszkadzać.
-Ej, ja się nie rzucam. -powiedziałam stanowczo.
-Mylisz się piękna, już leżysz. -nim się obejrzałam już leżałam na śniegu.
-O nie! Nie poddam się złoczyńco z ulicy Zielonego Przylądka. I zaczęła się wielka walka na śnieżki.
Po zakończonej walce wszyscy wróciliśmy do domu.
(ciąg dalszy nastąpi) ..
piątek, 13 grudnia 2013
Taniec mą miłością, Nu'est moją duszą..
Witam was kochani. Dzisiaj przyszłam do was z nowiutkim rozdziałem. W końcu dostałam laptopa, więc przepraszam za to, że nie dodawałam rozdziałków.
Miłego czytanka ^^
Rozdział 8.
*******************
Nie mogłam zasnąć. Nagle ktoś do mnie zadzwonił.
-Słucham.
-Dobry wieczór. Ja jestem lekarzem prowadzącym pani Igi Kowalskiej. Chciałbym was powiadomić, iż pani Kowalska wybudziła się ze śpiączki. Czy moglibyście państwo przyjechać do szpitala?
-Tak, oczywiście. Za pół godziny będziemy. Dziękuję za informację, do zobaczenia.
-Do widzenia
Szybko się rozłączyłam i zaczęłam budzić resztę.
-Ej, wstawajcie, musimy jechać do szpitala. Iga się wybudziła ze śpiączki.
-Wkręcasz nas.
-Naprawdę. Też nie mogłam w to uwierzyć, ale przed chwilą dzwonł do mnie jej lekarz prowadzący.
-No to na co czekamy. Już ruszać te dupska i jedziemy. -odezwał się Ren.
<pół godziny później>
<w szpitalu>
-Witam.Tak jak mówiłem przez telefon, wasza koleżanka wybudziła się ze śpiączki. Możecie do niej wejść, ale tylko na krótko, ponieważ jest słaba.
-Dobrze, dziękujemy panu bardzo.
Weszliśmy do sali, a na łóżku leżała Iga. Była osłabiona i lekko blada. Na nasz widok sę lekko uśmiechnęła, a potem odrobinkę posmutniała.
-Jesteście! -powiedziała z lekkim wysiłkiem.
-No oczywiście. Przyjechaliśmy od razu po tym, jak pan doktor nas poinformował, że się wybudziłaś.
-O jejku, jesteście kochani.
-Nawet tak nie mów. Nigdy byśmy Cię samej nie zostawili.
-Dziękuję wam za to, że jesteście ze mną. A Baekho?
-I Ty się jeszcze o niego pytasz? Na pewno tu nie przyjdzie. On na Ciebie nie zasługuje. Mogłaś przez niego umrzeć. Mam nadzieję, że mu nie wybaczysz.
-No jasne, że nie. Ten drań..mnie..mnie...
-Oj przestań już i nie płacz.
Mojej i Igi rozmowie, reszta przyglądała się w spokojnej ciszy.
Siedzieliśmy z nią tak dobre 3 godziny. Przez cały czas się śmialiśmy z niczego. W końcu przyszła pani pielęgniarka i nas wygoniła, bo było późno i byliśmy za głośno.
<w drodze do hotelu>
-Ej, a jeśli Baekho nie wróci? Zaczynam się troszkę martwić. -powiedziałam z lekkim niepokojem.
-No w sumie racja. To zrobimy tak. Jeśli Dongho nie wróci do jutrzejszego wieczora, to zadzwonimy na policję. -odpowiedział JR.
-Zgoda. -odetchnęłam spokojniej.
-A może pójdziemy do klubu karaoke? -zaproponował Minki.
-Dobry pomysł. -przytaknęliśmy jednocześnie.
<w klubie>
W klubie byliśmy tylko my. W sumie dobrze, bo nie będę się wstydzić. Nie miałam dużego talentu do śpiewania.
-Dobrze, to pierwszy Ren. -odezwał się Minhyun. -Znalazłem dla niego idealną piosenkę.
-Ok, to dawać mi mikrofon!
Muminki się cieszą, bo Rena powieszą Muminki!
Pętelka na szyję i Ren nie żyje Muminki!
Podłubią mu w nosie i spalą na stosie Muminki!
Obetną mu głowę zagrają nią w nogę Muminki!
Obetną penisa zagrają w tenisa Muminki!
a panna migotka ma włosy jak szczotka Muminki!
a tata muminka ma ogon jak świnka Muminki!
Muminki są głupie, więc mamy je w dupie Muminki!
A panna Migotka zabiła dziś kotka Muminki!
Nie wychodź wieczorem bo przyjdą z toporem Muminki!
dobra jest szynka z taty muminka, a z panny migotki dobre szarlotki Muminki!
A Minki za lasem wywija kutasem Muminki!
-Hahahahahahahahahahahahahahahahhahahaha. O Matyldzinko, co za beka! -nie mogłam się powstrzymać od napadu śmiechu.
-No wiem, bo ja znalazłem. Jestem z siebie taki dumny. -powiedział z pogardą Hwang.
-No to teraz Minhyun. -rzucił Ren.
-Ok. Dajesz tekścior.
Pójdźmy wszyscy do lodówki, po kiełbasę i parówki
Powitajmy schabowego i mielonkę matkę jego
Powitajmy schabowego i mielonkę matkę jego.
-Hahahaha. fajne, ale za krótkie.
-To daj mi jeszcze jedną.
-Spoko.
Gdzie ścieki płyną z wolna,
Rozsyła śmieci maj,
Stokrotka gniła polna
A nad nią śmierdział gaj
Stokrotka gniła polna
A nad nią śmierdział gaj, śmierdział gaj
W tym gaju tak ponuro,
Że aż przeraża mnie
Ptaszęta już wytruto
A drzewa jeszcze nie
Ptaszęta już wytruto
A drzewa jeszcze nie, jeszcze nie.
Raz przyszedł sobie mutant
Stokrotko, witam Cię
Twój urok mnie obrzydza,
Czy mogę zdeptać Cię
Twój urok mnie obrzydza,
Czy mogę zdeptać Cię, zdeptać Cię
Stokrotka się zgodziła
I poszli w ciemny las
A mutant taki gapa
Że w chemikalia wlazł
A mutant taki gapa
Że w chemikalia wlazł, chemikalia wlazł.
-Hahahaha-błagam..-haha-dość-hahahaha. -odezwała się po chwili Ola.
-O nie! Teraz czas na Ciebie. -powiedział JR.
-Nie.
-Tak.
-Nie.
-Tak.
-Nie.
-Tak.
-Oh! No dobra, to co mam śpiewać?
U nas na koloniach gdzie słoneczko świeci
jest taka maszyna do robienia dzie...
...wczyno kochana pokaż mi kolana
a ja ci pokaże stojącego pa...
...liło się w piecu, a na piecu glizdy
te nasze dziewczyny mają wielkie pi...
...sało w gazecie o pewnej kobiecie, która pokazała cy...
...namon kupiłem drogo zapłaciłem,
wsadziłem do beczki i koniec bajeczki.
-Hahahahahah, mocne. Na serio już chce mi się spać. Chodźmy do hotelu.
-No okej. To chodźmy.
<w hotelu>
-No to co? Zobaczymy się jutro? -spytali chłopcy.
-Jasne. -odpowiedziałyśmy chórkiem.
-To pa.
-Pa.
-O jejku, jaka ja zmęczona. -powiedziała Ola.
-No ja też. Idźmy spać.
-Dobranoc. -Dobranoc.
Miłego czytanka ^^
Rozdział 8.
*******************
Nie mogłam zasnąć. Nagle ktoś do mnie zadzwonił.
-Słucham.
-Dobry wieczór. Ja jestem lekarzem prowadzącym pani Igi Kowalskiej. Chciałbym was powiadomić, iż pani Kowalska wybudziła się ze śpiączki. Czy moglibyście państwo przyjechać do szpitala?
-Tak, oczywiście. Za pół godziny będziemy. Dziękuję za informację, do zobaczenia.
-Do widzenia
Szybko się rozłączyłam i zaczęłam budzić resztę.
-Ej, wstawajcie, musimy jechać do szpitala. Iga się wybudziła ze śpiączki.
-Wkręcasz nas.
-Naprawdę. Też nie mogłam w to uwierzyć, ale przed chwilą dzwonł do mnie jej lekarz prowadzący.
-No to na co czekamy. Już ruszać te dupska i jedziemy. -odezwał się Ren.
<pół godziny później>
<w szpitalu>
-Witam.Tak jak mówiłem przez telefon, wasza koleżanka wybudziła się ze śpiączki. Możecie do niej wejść, ale tylko na krótko, ponieważ jest słaba.
-Dobrze, dziękujemy panu bardzo.
Weszliśmy do sali, a na łóżku leżała Iga. Była osłabiona i lekko blada. Na nasz widok sę lekko uśmiechnęła, a potem odrobinkę posmutniała.
-Jesteście! -powiedziała z lekkim wysiłkiem.
-No oczywiście. Przyjechaliśmy od razu po tym, jak pan doktor nas poinformował, że się wybudziłaś.
-O jejku, jesteście kochani.
-Nawet tak nie mów. Nigdy byśmy Cię samej nie zostawili.
-Dziękuję wam za to, że jesteście ze mną. A Baekho?
-I Ty się jeszcze o niego pytasz? Na pewno tu nie przyjdzie. On na Ciebie nie zasługuje. Mogłaś przez niego umrzeć. Mam nadzieję, że mu nie wybaczysz.
-No jasne, że nie. Ten drań..mnie..mnie...
-Oj przestań już i nie płacz.
Mojej i Igi rozmowie, reszta przyglądała się w spokojnej ciszy.
Siedzieliśmy z nią tak dobre 3 godziny. Przez cały czas się śmialiśmy z niczego. W końcu przyszła pani pielęgniarka i nas wygoniła, bo było późno i byliśmy za głośno.
<w drodze do hotelu>
-Ej, a jeśli Baekho nie wróci? Zaczynam się troszkę martwić. -powiedziałam z lekkim niepokojem.
-No w sumie racja. To zrobimy tak. Jeśli Dongho nie wróci do jutrzejszego wieczora, to zadzwonimy na policję. -odpowiedział JR.
-Zgoda. -odetchnęłam spokojniej.
-A może pójdziemy do klubu karaoke? -zaproponował Minki.
-Dobry pomysł. -przytaknęliśmy jednocześnie.
<w klubie>
W klubie byliśmy tylko my. W sumie dobrze, bo nie będę się wstydzić. Nie miałam dużego talentu do śpiewania.
-Dobrze, to pierwszy Ren. -odezwał się Minhyun. -Znalazłem dla niego idealną piosenkę.
-Ok, to dawać mi mikrofon!
Muminki się cieszą, bo Rena powieszą Muminki!
Pętelka na szyję i Ren nie żyje Muminki!
Podłubią mu w nosie i spalą na stosie Muminki!
Obetną mu głowę zagrają nią w nogę Muminki!
Obetną penisa zagrają w tenisa Muminki!
a panna migotka ma włosy jak szczotka Muminki!
a tata muminka ma ogon jak świnka Muminki!
Muminki są głupie, więc mamy je w dupie Muminki!
A panna Migotka zabiła dziś kotka Muminki!
Nie wychodź wieczorem bo przyjdą z toporem Muminki!
dobra jest szynka z taty muminka, a z panny migotki dobre szarlotki Muminki!
A Minki za lasem wywija kutasem Muminki!
-Hahahahahahahahahahahahahahahahhahahaha. O Matyldzinko, co za beka! -nie mogłam się powstrzymać od napadu śmiechu.
-No wiem, bo ja znalazłem. Jestem z siebie taki dumny. -powiedział z pogardą Hwang.
-No to teraz Minhyun. -rzucił Ren.
-Ok. Dajesz tekścior.
Pójdźmy wszyscy do lodówki, po kiełbasę i parówki
Powitajmy schabowego i mielonkę matkę jego
Powitajmy schabowego i mielonkę matkę jego.
-Hahahaha. fajne, ale za krótkie.
-To daj mi jeszcze jedną.
-Spoko.
Gdzie ścieki płyną z wolna,
Rozsyła śmieci maj,
Stokrotka gniła polna
A nad nią śmierdział gaj
Stokrotka gniła polna
A nad nią śmierdział gaj, śmierdział gaj
W tym gaju tak ponuro,
Że aż przeraża mnie
Ptaszęta już wytruto
A drzewa jeszcze nie
Ptaszęta już wytruto
A drzewa jeszcze nie, jeszcze nie.
Raz przyszedł sobie mutant
Stokrotko, witam Cię
Twój urok mnie obrzydza,
Czy mogę zdeptać Cię
Twój urok mnie obrzydza,
Czy mogę zdeptać Cię, zdeptać Cię
Stokrotka się zgodziła
I poszli w ciemny las
A mutant taki gapa
Że w chemikalia wlazł
A mutant taki gapa
Że w chemikalia wlazł, chemikalia wlazł.
-Hahahaha-błagam..-haha-dość-hahahaha. -odezwała się po chwili Ola.
-O nie! Teraz czas na Ciebie. -powiedział JR.
-Nie.
-Tak.
-Nie.
-Tak.
-Nie.
-Tak.
-Oh! No dobra, to co mam śpiewać?
U nas na koloniach gdzie słoneczko świeci
jest taka maszyna do robienia dzie...
...wczyno kochana pokaż mi kolana
a ja ci pokaże stojącego pa...
...liło się w piecu, a na piecu glizdy
te nasze dziewczyny mają wielkie pi...
...sało w gazecie o pewnej kobiecie, która pokazała cy...
...namon kupiłem drogo zapłaciłem,
wsadziłem do beczki i koniec bajeczki.
-Hahahahahah, mocne. Na serio już chce mi się spać. Chodźmy do hotelu.
-No okej. To chodźmy.
<w hotelu>
-No to co? Zobaczymy się jutro? -spytali chłopcy.
-Jasne. -odpowiedziałyśmy chórkiem.
-To pa.
-Pa.
-O jejku, jaka ja zmęczona. -powiedziała Ola.
-No ja też. Idźmy spać.
-Dobranoc. -Dobranoc.
sobota, 30 listopada 2013
Smutna wiadomość ;((
Witajcie kochani. Mam dla was wiadomość. Nie będę w najbliższym czasie dodawać postów, bo mój laptop idzie do naprawy i nie wiem kiedy go dostanę. W każdym bądź razie, w tym czasie będę mogła napisać dla was specjalnie dłuuugi rozdział jak mi się będzie chciało. Ba, na pewno wam napisze taki długi rozdział za to, że czekacie tak długo, a ten post dodaje tak na szybko. No to by było na tyle. Trzymajcie się ciepło. Papatki ;* ;((
piątek, 22 listopada 2013
Taniec moją miłością, Nu'est moją duszą..
Dedykacja dla: Renuśka, Yu-chan, Karii i Choi Piegusek.
Rozdział 7.
*************
Wstałyśmy rano o godzinie 9:00, ubrałyśmy się i poszłyśmy na śniadanie. Postanowiłyśmy, że pójdziemy na miasto i zrobimy małe zakupy, a wieczorkiem małe party. Akurat przechodziłyśmy przez małą uliczkę, gdzie stały prostytutki. Niestety zauważyłam tam Baekho wchodzącego do dużego, ekskluzywnego auta z jakąś dziwką.
-O kurwa! -zaklnęłam.
-Co?! -spytały moje towarzyszki, ale jak spojrzały w tą samą stronę, to Ola zrobiła to samo co ja, a Idze powoli zaczęły cieknąć łzy. Pobiegła, a my ruszyłyśmy za nią. Biegła tak szybko że...
Nie zdążyłyśmy. Iga leżała na drodze nieprzytomna. Gdy spojrzałyśmy na nią, automatycznie zaczęłyśmy płakać, a ja zadzwoniłam po karetkę.
-Pogotowie za chwilę będzie. -powiedziałam spanikowana. Wokół nas zebrali się ludzie.
-Za chwilę?! Ona nam tu zaraz umrze. -krzyknęła Ola, na co ja zaczęłam szlochać jeszcze bardziej.
-Olka, nie denerwuj się. Nie wyżywaj się na mnie z jej powodu.
-Prze-przepraszam.
-Zobacz, karetka już jedzie.
Lekarze szybko ją zabrali do karetki, po czym jeden z nich do nas podszedł.
-Niestety, nie możecie jechać z nami. Przyjedźcie za jakąś godzinę. Wtedy powiemy wam co z nią będzie. Musimy teraz zrobić wstępne badania.
-Dobrze. Przyjedziemy za godzinę. Do widzenia. -powiedziałam już nieco spokojniej, chociaż nadal parowało się we mnie, żeby zabić tego skurwysyna. Chodziło oczywiście o Dongho.
-Chodź, pójdziemy i poinformujemy chłopaków. -powiedziała Ola, na co ja przytaknęłam tylko głową i ruszyłam za nią.
<pół godziny później>
<w hotelu>
Zapukałyśmy do drzwi chłopaków, jednak nikt nie otwierał. Pukałyśmy, waliłyśmy dalej i też nic. Dopiero po chwili Minhyun nam otworzył. Chyba był zdziwiony naszą obecnością.
-Cześć, możemy wejść? -spytała Ola.
-Jasne. Coś się stało? -zapytał zamykając za nami drzwi. Na kanapie siedziała reszta oprócz Baekho oczywiście i oglądała jakieś bajki. Teletubisie chyba.
-Tak. Iga jest w szpitalu. Wpadła pod samochód. -powiedziałam znowu płacząc. A Ren podszedł do mnie i przytulił.
-Ale jak to? A gdzie Baekho? -spytał zszokowany Aron.
-Pewnie pieprzy się teraz z tą lafiryndą z trasy. Jak go Iga zobaczyła, że wchodzi z pierwszą lepszą do auta, to się rozpłakała i pobiegła, a my za nią. Gdy ją dogoniłyśmy, to niestety ona leżała już na drodze nieprzytomna. -wyjaśniła raźniej Ola wybuchając łzami. -JR wziął chusteczkę i wytarł jej łzy, po czym powiedział.
-Dongho, ten drań na nią wcale nie zasługuje. Ale, nie przejmujmy się teraz nim, tylko jedźmy do szpitala.
Wsiadliśmy wszyscy do auta. Aron prowadził, a Minhyun siedział na miejscu pasażera. Ja z Renem i Ola z JR'em z tyłu. Wtuliłam się w Minkiego, a Olcia położyła głowę na ramieniu Jonghyuna, a ten ją czule objął. Całą drogę przebyliśmy w ciszy. Nawet nie zauważyłam, kiedy dojechaliśmy na miejsce. Podeszłam do spotkanej pielęgniarki na korytarzu i spytałam.
-Przepraszam. Czy mogła by nas pani zaprowadzić do naszej koleżanki?
-Oczywiście. A jak się nazywa? -wydawała się na miłą.
-Iga Kowalska.
-Chodźcie za mną. -powiedziała, a my ruszyliśmy za nią.
Akurat z sali, w której ona leżała wychodził jakiś doktor.
-Dzień dobry. Czy możemy się dowiedzieć co jest z Igą? -spytała Ola.
-Witam. Jestem jej lekarzem prowadzącym. Pani Kowalska zaznała, bardzo poważnego urazu głowy. Jest teraz w śpiączce i powinna się wybudzić po kilku dniach. Wiemy, że będzie musiała przejść kilkudniową terapię jak się obudzi. Trzymajmy się dobrej myśli.
-Dobrze. A czy możemy do niej wejść?
-Tak, ale na 15 minut. Pani Iga musi teraz odpoczywać.
-Dobrze, dziękujemy.
Weszliśmy wszyscy do sali. Leżała na łóżku bez ruchu. Była cała blada. Staliśmy cały czas w chorej ciszy.
-No koniec odwiedzin. Idźcie do domu, bo staniem tu nic nie zrobicie. -nagle do sali weszła pani pielęgniarka. Wyszliśmy bez słowa. Każdy z nas miał smutną minę. Wróciliśmy do hotelu.
-Ej, chodzicie do nas. -powiedział z troską Minki.
-Okej. -odpowiedziałam.
Weszliśmy do pokoju chłopców, a tam Baekho leżał sobie na kanapie i oglądał jakiś mecz.
-O witajcie moi mili! A gdzie Iguś?
-I Ty się jeszcze tak beszczelnie pytasz? -spytał JR.
-O co ci chodzi.
-O gówno. Od dzisiaj nie zbliżasz się do niej. Jasne? -trąciłam.
-Bo co? Zabronisz mi?
-Tak. Gdybyś się nie pierdolił z tą pindą z trasy, to Iga nie leżałaby teraz przez Ciebie w szpitalu.
-Co? Ale jak w szpitalu?
-Normalnie. Nie rozumiesz co Dominika powiedziała? To wypierdalaj do tej swojej szmaty. I nie zbliżaj się do Igi ty świnio. -powiedział Ren.
-Łohoho. Młody nie pakeruj do starszych, bo w ryja zarobisz.
-Powiedziałem spierdalaj.
-A walcie się wszyscy. -i poszedł. Trzasnął drzwiami i zniknął.
-Dziewczyny, śpicie dzisiaj u nas? Obejrzymy coś, zjemy popcorn. -powiedział Aron.
-A jak on wróci? -spytała ze strachem Ola.
-Spokojnie. Na pewno się poszedł upić i nie wróci na noc. Jak zawsze. -uspokoił nas Minhyun.
-Dobra, to zostaniemy. -odpowiedziałam.
-Ok. To obejrzymy jakąś komedię romantyczną? -spytał JR.
-Dobry pomysł. -powiedziała Olka.
-No to może ''Listy do M''?
-Pasuje.
Podczas filmu jedliśmy popcorn i piliśmy colę.
-Idę na chwilę do pokoju. -powiedział Hwang. Po chwili krzyknął.
-ARON! Oddawaj mi skarpetkę w koziołki bo uduszę. Dostałem je od mamy pod choinkę!!
-Ja Ci jej nie ukradłem. Sprawdź, czy pralka jej nie zjadła.
-Ale, nie ma jej w pralce.
-To w lodówce zobacz.
-O jest! Cała ubrudzona w ketchupie.
-To idź i upierz.
Długo się śmialiśmy i rzucaliśmy popcornem. Nawet nie zauważyliśmy kiedy zasnęliśmy.
<w nocy>
Przebudziłam się o 2:00 w nocy. Miałam zły sen. Ren seplenił coś, że chciałby zostać jednorożcem, a Aron śpiewał przez sen.
-Pada śnieg, pada śnieg, sypie granatami.
A Mikołaj dostał w jaja, leży pod saniami.
Renifery to frajery, ciągną Mikołaja,
A Mikołaj prosi, błaga,
Tylko nie za jaja.Aron śpiewał przez sen.
-A ty nie śpisz? -zapytałam.
-Nie. Nie mogę spać.
-Aha. Ja też. Masz coś do picia?
-Mleko. Może być?
-Jasne. Jonghyun, powiedz mi jedną rzecz. Kochasz Olę?
-Jasne, że kocham tego mojego skarba.
-To dobrze. Bo, jak zrobisz jej coś to...
-Wiem. Nie musisz mi tego mówić. Nie jestem taki jak Dongho.
-Wierzę Ci. Idę spać, dobranoc.
-Dobranoc.
Rozdział 7.
*************
Wstałyśmy rano o godzinie 9:00, ubrałyśmy się i poszłyśmy na śniadanie. Postanowiłyśmy, że pójdziemy na miasto i zrobimy małe zakupy, a wieczorkiem małe party. Akurat przechodziłyśmy przez małą uliczkę, gdzie stały prostytutki. Niestety zauważyłam tam Baekho wchodzącego do dużego, ekskluzywnego auta z jakąś dziwką.
-O kurwa! -zaklnęłam.
-Co?! -spytały moje towarzyszki, ale jak spojrzały w tą samą stronę, to Ola zrobiła to samo co ja, a Idze powoli zaczęły cieknąć łzy. Pobiegła, a my ruszyłyśmy za nią. Biegła tak szybko że...
Nie zdążyłyśmy. Iga leżała na drodze nieprzytomna. Gdy spojrzałyśmy na nią, automatycznie zaczęłyśmy płakać, a ja zadzwoniłam po karetkę.
-Pogotowie za chwilę będzie. -powiedziałam spanikowana. Wokół nas zebrali się ludzie.
-Za chwilę?! Ona nam tu zaraz umrze. -krzyknęła Ola, na co ja zaczęłam szlochać jeszcze bardziej.
-Olka, nie denerwuj się. Nie wyżywaj się na mnie z jej powodu.
-Prze-przepraszam.
-Zobacz, karetka już jedzie.
Lekarze szybko ją zabrali do karetki, po czym jeden z nich do nas podszedł.
-Niestety, nie możecie jechać z nami. Przyjedźcie za jakąś godzinę. Wtedy powiemy wam co z nią będzie. Musimy teraz zrobić wstępne badania.
-Dobrze. Przyjedziemy za godzinę. Do widzenia. -powiedziałam już nieco spokojniej, chociaż nadal parowało się we mnie, żeby zabić tego skurwysyna. Chodziło oczywiście o Dongho.
-Chodź, pójdziemy i poinformujemy chłopaków. -powiedziała Ola, na co ja przytaknęłam tylko głową i ruszyłam za nią.
<pół godziny później>
<w hotelu>
Zapukałyśmy do drzwi chłopaków, jednak nikt nie otwierał. Pukałyśmy, waliłyśmy dalej i też nic. Dopiero po chwili Minhyun nam otworzył. Chyba był zdziwiony naszą obecnością.
-Cześć, możemy wejść? -spytała Ola.
-Jasne. Coś się stało? -zapytał zamykając za nami drzwi. Na kanapie siedziała reszta oprócz Baekho oczywiście i oglądała jakieś bajki. Teletubisie chyba.
-Tak. Iga jest w szpitalu. Wpadła pod samochód. -powiedziałam znowu płacząc. A Ren podszedł do mnie i przytulił.
-Ale jak to? A gdzie Baekho? -spytał zszokowany Aron.
-Pewnie pieprzy się teraz z tą lafiryndą z trasy. Jak go Iga zobaczyła, że wchodzi z pierwszą lepszą do auta, to się rozpłakała i pobiegła, a my za nią. Gdy ją dogoniłyśmy, to niestety ona leżała już na drodze nieprzytomna. -wyjaśniła raźniej Ola wybuchając łzami. -JR wziął chusteczkę i wytarł jej łzy, po czym powiedział.
-Dongho, ten drań na nią wcale nie zasługuje. Ale, nie przejmujmy się teraz nim, tylko jedźmy do szpitala.
Wsiadliśmy wszyscy do auta. Aron prowadził, a Minhyun siedział na miejscu pasażera. Ja z Renem i Ola z JR'em z tyłu. Wtuliłam się w Minkiego, a Olcia położyła głowę na ramieniu Jonghyuna, a ten ją czule objął. Całą drogę przebyliśmy w ciszy. Nawet nie zauważyłam, kiedy dojechaliśmy na miejsce. Podeszłam do spotkanej pielęgniarki na korytarzu i spytałam.
-Przepraszam. Czy mogła by nas pani zaprowadzić do naszej koleżanki?
-Oczywiście. A jak się nazywa? -wydawała się na miłą.
-Iga Kowalska.
-Chodźcie za mną. -powiedziała, a my ruszyliśmy za nią.
Akurat z sali, w której ona leżała wychodził jakiś doktor.
-Dzień dobry. Czy możemy się dowiedzieć co jest z Igą? -spytała Ola.
-Witam. Jestem jej lekarzem prowadzącym. Pani Kowalska zaznała, bardzo poważnego urazu głowy. Jest teraz w śpiączce i powinna się wybudzić po kilku dniach. Wiemy, że będzie musiała przejść kilkudniową terapię jak się obudzi. Trzymajmy się dobrej myśli.
-Dobrze. A czy możemy do niej wejść?
-Tak, ale na 15 minut. Pani Iga musi teraz odpoczywać.
-Dobrze, dziękujemy.
Weszliśmy wszyscy do sali. Leżała na łóżku bez ruchu. Była cała blada. Staliśmy cały czas w chorej ciszy.
-No koniec odwiedzin. Idźcie do domu, bo staniem tu nic nie zrobicie. -nagle do sali weszła pani pielęgniarka. Wyszliśmy bez słowa. Każdy z nas miał smutną minę. Wróciliśmy do hotelu.
-Ej, chodzicie do nas. -powiedział z troską Minki.
-Okej. -odpowiedziałam.
Weszliśmy do pokoju chłopców, a tam Baekho leżał sobie na kanapie i oglądał jakiś mecz.
-O witajcie moi mili! A gdzie Iguś?
-I Ty się jeszcze tak beszczelnie pytasz? -spytał JR.
-O co ci chodzi.
-O gówno. Od dzisiaj nie zbliżasz się do niej. Jasne? -trąciłam.
-Bo co? Zabronisz mi?
-Tak. Gdybyś się nie pierdolił z tą pindą z trasy, to Iga nie leżałaby teraz przez Ciebie w szpitalu.
-Co? Ale jak w szpitalu?
-Normalnie. Nie rozumiesz co Dominika powiedziała? To wypierdalaj do tej swojej szmaty. I nie zbliżaj się do Igi ty świnio. -powiedział Ren.
-Łohoho. Młody nie pakeruj do starszych, bo w ryja zarobisz.
-Powiedziałem spierdalaj.
-A walcie się wszyscy. -i poszedł. Trzasnął drzwiami i zniknął.
-Dziewczyny, śpicie dzisiaj u nas? Obejrzymy coś, zjemy popcorn. -powiedział Aron.
-A jak on wróci? -spytała ze strachem Ola.
-Spokojnie. Na pewno się poszedł upić i nie wróci na noc. Jak zawsze. -uspokoił nas Minhyun.
-Dobra, to zostaniemy. -odpowiedziałam.
-Ok. To obejrzymy jakąś komedię romantyczną? -spytał JR.
-Dobry pomysł. -powiedziała Olka.
-No to może ''Listy do M''?
-Pasuje.
Podczas filmu jedliśmy popcorn i piliśmy colę.
-Idę na chwilę do pokoju. -powiedział Hwang. Po chwili krzyknął.
-ARON! Oddawaj mi skarpetkę w koziołki bo uduszę. Dostałem je od mamy pod choinkę!!
-Ja Ci jej nie ukradłem. Sprawdź, czy pralka jej nie zjadła.
-Ale, nie ma jej w pralce.
-To w lodówce zobacz.
-O jest! Cała ubrudzona w ketchupie.
-To idź i upierz.
Długo się śmialiśmy i rzucaliśmy popcornem. Nawet nie zauważyliśmy kiedy zasnęliśmy.
<w nocy>
Przebudziłam się o 2:00 w nocy. Miałam zły sen. Ren seplenił coś, że chciałby zostać jednorożcem, a Aron śpiewał przez sen.
-Pada śnieg, pada śnieg, sypie granatami.
A Mikołaj dostał w jaja, leży pod saniami.
Renifery to frajery, ciągną Mikołaja,
A Mikołaj prosi, błaga,
Tylko nie za jaja.Aron śpiewał przez sen.
-A ty nie śpisz? -zapytałam.
-Nie. Nie mogę spać.
-Aha. Ja też. Masz coś do picia?
-Mleko. Może być?
-Jasne. Jonghyun, powiedz mi jedną rzecz. Kochasz Olę?
-Jasne, że kocham tego mojego skarba.
-To dobrze. Bo, jak zrobisz jej coś to...
-Wiem. Nie musisz mi tego mówić. Nie jestem taki jak Dongho.
-Wierzę Ci. Idę spać, dobranoc.
-Dobranoc.
poniedziałek, 18 listopada 2013
Pioseneczki.
Hejo^^. Jak tam u was? Dzisiaj taki post na szybko. Więc dodam wam kilka moich ulubionych teledysków k-popowych. Zapraszam.
Nu'est - Sleep Talking.
Kocham ich. ♥♥♥
Big Bang - Fantastic Baby.
Trouble Maker - 'Now'
G-Dragon - Crooked
Nu'est - Face
G-Dragon - Crayon.
Orange Caramel - Lipstick.
Orange Caramel, Nu'est- Dashing through the snow in highheels.
No to by było na tyle. A wasz jaki jest ulubiony teledysk lub piosenka? Napiszcie w komentarzach. ;)
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)